Isekai Dünyası

Taiyou araca bindiğinde ilk iş yavaşlama pedalına sağ ayağıyla asıldı. Kamyonet-kun aracı daha da hızlandırdı.

— Ölümüne hazırlansan iyi edersin.

Taiyou istifini bozmadan:

— Açıkçası bugün ölmeye hiç niyetim yok.

Sağ eliyle aracın direksiyonunu sola kırmayı denerken, sol eliyle el frenini çekerek kaydırmaya zorladı. Bunu fark eden Kamyonet-kun:

— BAKA! Beceremeyeceksin. Bu aracı benden başkası KULLANAMAZ!

Taiyou iki elini birden bıraktı:

— HA! Demek bu şekilde insanları isekai'ye paketliyorsun.

Sağ eliyle mavi renkli isekai düğmesini gösterdi. Kamyonet-kun:

— EVET! Sıradaki mahlukat sensin, Taiyou-kun.

Kamyonet-kun aracı ani frenlemeye başladı ama Taiyou paniklemek yerine zırdeli bir tavırla:

— He! Demek beni ortadan kaldırmaya ant içtin. Ben kolay kolay pes edecek birisi değilim. Takimonji'yi kurana kadar pestilim çıkmıştı.

Kamyonet-kun:

— İyi de BANA NE!? Yine de sormadan edemeyeceğim. Takimonji ne?

Taiyou:

— Demek soruyorsun. Öğrenemeyeceksin.

Kamyonet-kun:

— Eğer şirketinin türünü söylersen, seni isekai'de işsiz yapmam.

Taiyou:

— Isekai'de yaşayacağını kim ilan etti?

Kamyonet-kun:

— BEN!

Taiyou:

— Peki, peki! Beni ne kadar süre takip ediyorsun? Çünkü son günlerde seni görüyordum ama ciddiye alıp bakmıyordum.

Kamyonet-kun:

— Seni ilgilendirmez. Meslek sırrı.

Taiyou:

— HA! Böyle bir meslek mi var?

Kamyonet-kun:

— Evet! Ben insanları isekai'ye gönderip para kazanıyorum.

Taiyou güldü:

— He! Adam gönderip 10.000.000 yen kazanmak. Nereden baksan temiz para.

Kamyonet-kun:

— Sen deli misin?

Taiyou bunu duymazdan geldi ve içinden:

— Madem seni durduramıyorum, seni kazayla karışık durduracağım. Tam kaza yapacakken ben hızla aşağı atlayacağım.

Taiyou aracı hızlandırmak için sağ ayağıyla gaza asıldı. Kamyonet-kun bunu fark etmedi.

— Durmayacaksan, o zaman ben de seni deli edeceğim.

Kamyonet-kun bunu fark etmemişti—ki bu şans değildi. Bunu fark eden Taiyou:

— Kamyonet-kun, hız göstergen ile motorunun bozuk olduğundan haberdar mısın? Son günlerde bakımlarını pas geçmişsin.

Kamyonet-kun paniklemeye başladı. Hızı düşürmeyi denerken, Taiyou tam tersine pedala daha çok asıldı.

— YETER! DUR!

Taiyou onu dinlemek yerine hız ibresinin 110'u çoktan geçtiğini gördü:

— Sen mi duracaksın, yoksa ben mi?

Kamyonet-kun kendi zaafı ifşa olunca Taiyou'dan medet ummaya başladı:

— Şu an kaçla gidiyoruz? Göremiyorum.

Taiyou önce güldü, sonra:

— Tamam, tamam, sana acıdım. 120'yle gidiyorsun. Gerçekten, senin motorun—sen kontrol etmediğin zaman—hızını göremeyeceğin bir kör noktan varmış.

Kamyonet-kun bu saçmalığa katlanamayacağını anlaması uzun sürmedi. Böyle durumda ne yapacağını bilemez hale geldi. Ama sonra Taiyou'nun ona yapmaya çalıştığı şey aklına geldi.

— ŞİMDİ SIRA BENDE! SEN DENEDİN VE BAŞARISIZ OLDUN!

Kamyonet-kun hızını bir anda kesemeyeceğini bildiği için kontağı kesti, sağa kırdı ve kapıyı açarak Taiyou'yu dışarı fırlattı.

— DÜŞÜYORUM!

Taiyou ağız üstü düşecekken, son anda sırtını döndü. Birkaç saniye içinde yeşil bir arabanın kapısına çarparak bayıldı.

Kamyonet-kun aracı durdurup sağa çekti:

— Deli. İkimizi de isekai'ye mi gönderecektin? Şimdi seni ben nasıl göndereceğim? Tanrım!

Sakinleşti ve akşam olmasını bekledi. Bugünkü kovalamaca aracı tüketmişti, yorulmuştu.

---

Akşam olunca Kamyonet-kun tüm gücünü toplayarak Taiyou'yu süzdü.

— Aslında o kadar da yüzün kötü değilmiş. Azıcık havalı birisin. Bu yaşa kadar bekar olmana da şaşırmadım. Keşke seni isekai'ye çekip benim insan formumda beraber evlensek mi?

Sonra tekrar süzdü:

— Garip bir kanaması da yok.

Birkaç dakika sonra:

— Tabii ya... Eleman sırtını siper etti.

Birkaç dakika daha geçti.

— Tamam. Bu kadar dinlenme yeterli. Sırada elemanı isekai'ye göndermem gerek. Madem düğmeyi buldun, seni öyle basitçe göndermek sana ayıp olur. Bir plan yapayım.

Sokaktan geçen insanlar ve arabalar olayı umursamadan devam ederken, Kamyonet-kun'un aklına bir fikir geldi.

— Buldum. Seni göndermek için sadece aracın tamponuyla bu işi çözeceğim.

Kamyonet-kun aracı çalıştırmayı denedi. Ve çalışmadığını gördü.

— Hayır! Hayır! Olamaz! Sen ne yaptın bana? SÜRTÜK! Gaz pedalına abanacağım diye aracın bobinlerini yakmışsın!

Sakinleşti ve aracı birkaç kez daha çalıştırmayı denedi. Yine çalışmadı. Her denemede Taiyou'ya söylendi:

— Bu araç çalışmazsa seni götüremem.

— İnsanlar benim peşimde olacak.

— Senin şirketini araştırmam lazımdı.

— Yine de seni isekai'ye götüreceğim.

— SÜRTÜK! Bu araç senden yaşlı.

— Zengin çocuk, bir ayık da o zaman göreceksin.

En sonunda Kamyonet-kun pes etti ve geceyi ona laflar sayarak, hem de onu gözetleyerek geçirdi.

Sabah saatlerinde Kamyonet-kun sakince bir kere daha denedi. Araç çalıştı.

— Acele etmem lazım. Bu sürtük uyanmadan isekai'ye gitmezse işim çok zor.

Kamyonet-kun hızlandı. Taiyou'nun olduğu alana geldi ve önünü kaldırarak tamponuyla onu havaya kaldırdı.

— Sonunda seni isekai dünyasına atacağım. YAŞASIN!

Yeşil renkli isekai düğmesine bastı ve Taiyou'yu isekai dünyasına gönderdi.

— YUPPİ!

Isekai dünyasına geçen Taiyou, bir yerden aşağıya salındı. Kamyonet-kun ise isekai dünyasının başka bir yerindeydi. İnsanları izledi ve onlara acınası bir bakış attı.

— Ben olmasam burası bir hiç. Burada neden olay olmuyor? İnsanlar drama, savaş, dövüş ve kavga istiyor. Fakat burası dövüşü bırak, drama bile çıkarmıyor. Dedikoducuları bile dinlemiyor buradakiler.

Çok geçmeden dedikoduculardan biri geldi.

— Kamyonet-kun, insanların bu aralar senden saklandığını görüyorum. Dedikodu kulağıyla dinlediğimde, bu krallıklardan birisi bizden habersiz bir iş çevirdiğine dair bilgiler aldım.

Sonra göz ucuyla yerdeki Taiyou'ya bakarak:

— Kamyonet-kun, demek bugünkü getirdiğin eleman bu. Açıkçası bu eleman ana karakter olmaya değmez.

02. BÖLÜM SONU